FANDOM


Statek desantowy UD-4, zwany także "Cheyenne" − jest rodzajem bojowego statku kosmicznego produkowanego przez UA Northridge i używanego głównie przez USCM. Cheyenne jest przeznaczony do szybkiego rozmieszczania oddziałów i ewentualnego transportowania APC.

Ma możliwość pionowego startu i lądowania. Dodatkowo, posiada wiele zmiennych punktów uzbrojenia i stałe działko wewnętrzne, co pozwala na wykorzystanie go w roli okrętu artyleryjskiego do wspomagania oddziałów naziemnych.

Rozwój i opis Edytuj

Powstał na polecenie Departamentu Obrony. Rządzący potrzebowali statku z możliwością pionowego startu i lądowania, mogącego wynieść na orbitę ładunek do 16 ton. Pomimo początkowych planów wykorzystywania go w charakterze statku transportowego, szybko pojawił się pomysł uzbrojenia i wcielenia tych maszyn na usługi armii.

Budowa Edytuj

Złożono go z supertworzyw kompozytów z metali związanych dyfuzyjnie. Elementy konstrukcyjne uformowano z włókien wzmocnionych tlenkiem cyrkonu z domieszką złota i chromu w osnowie z glinku tytanu, co daje wyjątkową lekkość, wytrzymałość i odporność na utlenianie. Powłoka kadłuba składa się z trójwarstwowych płyt, pozwalających na uniknięcie przegrzania w atmosferze.

Objętość ładowni to około 103,6 metra sześciennego. Prowadzi do niej aktywowana hydraulicznie rampa pokładowa o szerokości 3,62 metra, pozwalająca na wprowadzenie do środka transportera APC. Automatyczne zatrzaski wysuwają się, by utrzymać ładunek w trakcie lotu. W tylnej części ładowni znajduje się mała suwnica przeznaczona dla załogi.

Po obu stronach części załadunkowej znajdują się wnęki z bronią, zaś z tyłu dodatkowe zbiorniki z paliwem i utleniaczem do lotów pozaatmosferycznych. W pobliżu umieszczono także drona przeciwpożarowego (Fire Control Jamming Suite - FCJS). Spód kadłuba zajmują potrójne płozy, dzięki którym możliwe jest zamortyzowanie twardego lądowania.

Zdolności obronne również są ważne w przypadku tej maszyny. Kokpit, zbiorniki z paliwem i osłony silnika chronione są balistycznymi warstwami pancerza, który jest w stanie zapobiec zniszczeniu w wyniku ostrzału naziemnego, zaś ceramiczna powłoka zewnętrzna zapewnia ochronę przed bronią laserową.

Należy jednak pamiętać, że dziury w poszyciu uniemożliwią lot w próżni lub doprowadzą do większych zniszczeń w trakcie lotu w atmosferze. Wnętrze jest wyposażone w znaczną liczbę czujników wykrywających różnice temperatur. W przypadku wykrycia naruszenia powłoki lub wykrycia jonizacji, system automatycznie powiadamia załogę.

Napęd Edytuj

Maszyna posiada dwa silniki, dzięki czemu jest dostosowana do wszystkich rodzajów lotów: od swobodnego zwisu do lotu transatmosferycznego. Główne silniki to para turbin Republic Dynamics TF-900 o zmiennym cyklu, z których każda wytwarza 310 kN ciągu statycznego. Przy prędkościach poddźwiękowych działają one jak turbowentylatory, wytwarzając ogromny ciąg, a jednocześnie zapewniając doskonałą wydajność paliwową. W trakcie lotu zostaje także wykorzystane powietrze opływające statek. Odprowadzanie go przez rdzeń pozwala na osiąganie zawrotnych prędkości. Swobodny zwis odbywa się z pomocą jednej turbiny, dzięki czemu maszyna jest obciążona tylko w połowie.

Oprócz turbin, UD-4 jest również wyposażony w dwa silniki rakietowe TF-220/A-14 do lotów z dużymi prędkościami. Używa się ich przy granicy atmosfery i w warunkach pozaatmosferycznych, gdyż w samej atmosferze są niezbyt wydajne.

Podczas standardowych operacji, Cheyenne ma wystarczający zapas paliwa, by zlecieć na powierzchnię planety i wrócić do statku-matki.

Załoga i awionika Edytuj

Składa się z pilota i dowódcy reszty członków. Jest tu wystarczająco miejsca dla dużej grupy pasażerów.specjalne fotele są przystosowane do katapultowania w razie uszkodzenia maszyny. Wnętrze wyłożono specjalną powłoka, zatrzymującą promieniowanie i jaskrawe światło, by nie oślepiać załogantów.

Sterowanie maszyną odbywa się przy pomocy drążka z kilkoma przyciskami. Pozwalają one na sterowanie niemal wszystkimi funkcjami. Kontrolę sprawuje komputer pokładowy Herriman-Weston 5/480. Występuje także autopilot z rozbudowanym wachlarzem funkcji. Najważniejsze informacje są przekazywane pilotowi za pomocą szerokokątnego wyświetlacza HUD oraz trzech zintegrowanych. Pomocnym narzędziem jest również system kontroli głosowej, pozwalający na wprowadzanie danych, wybór kanałów komunikacyjnych, przełączanie trybów pracy urządzeń wybór broni.

Uzbrojenie Edytuj

Działo obrotowe GAU-113/B Edytuj

To sześciolufowe działo strzelające pociskami kal. 25 mm z prędkością 6000 obr/min., napędzane silnikiem pneumatycznym. Jest umieszczone w kopule pod nosem desantowca, co pozwala na obrót 180 stopni w obie strony i 60 stopni w dół. Korzysta z amunicji przeciwpancernej i zapalającej, która jest odpowiednio rozdzielona w 900-nabojowych bębnach.

Uchwyty na broń Edytuj

Oprócz zwykłego uzbrojenia, Cheyenne ma możliwość przewożenia innych rodzajów broni.

Mk.16 Banshee 70 Edytuj

System Banshee 70 to zdecydowanie jedna z najważniejszych broni niekierowanych, najlepiej kojarzona właśnie z desantowcami UD-4. Ten typ wyrzutni można załadować różnymi typami pocisków rakietowych.

Mk. 10 Zeus Edytuj

Lekka niekierowana wyrzutnia rakiet, będąca w służbie USCM od ponad 60 lat. Najczęściej ładowana lekkimi pociskami przeciwpancernymi lub głowicami dymnymi.

Mk.88 SGW Edytuj

Pocisk rakietowy krótkiego zasięgu zaprojektowany do niszczenia hangarów i stanowisk dział. Składa się z rakiety z silnikiem niskoimpulsowym i skanera podczerwieni. Nie ma możliwości oszukania jego czujników, gdyż uderza tylko w raz zaznaczony cel.

AGM-220C Hellhound II Edytuj

Wielozadaniowy pocisk taktyczny przeznaczony do niszczenia pojazdów, bunkrów i wytrzymałych budynków. Z pomocą zaawansowanego procesora jest w stanie śledzić namierzony cel i unikać środków zaradczych przeciwnika.

AGM-204A TSAM Edytuj

Lekka broń zaprojektowana do obrony przed wrogimi działaniami. W momencie wykrycia lecącego pocisku lub sygnału radaru, zostaje wystrzelony pocisk rakietowy.

AIM-90E Headlock Edytuj

Rakieta powietrze-powietrze zoptymalizowana pod walkę z szybkimi maszynami. Głowica składa się z 34 mniejszych rakiet, uwalnianych w miarę zbliżania się do celu.

TDA-50S Cobra Edytuj

Małe, niekierowane rakiety wystrzeliwane z wyrzutni Matra-IL 275. Służą jako broń dodatkowa.

Odmiany Edytuj

UD-4B Edytuj

Pierwsza wersja produkcyjna desantowca. Miała zaledwie 1.5 metra długości, charakteryzowała się mała przestrzenią ładunkową i brakowało w niej podstawowego uzbrojenia.

UD-4C Edytuj

Pancerny prototyp, który jako pierwszy wyposażono w większą ładownią i działo obrotowe.

UD-4E Edytuj

Zmodyfikowana wersja pierwszego desantowca. Zamontowano turbiny w celu zwiększenia zakresu atmosferycznego.

UD-4H Edytuj

Projekt statku po gruntownych modernizacjach. Znacznie zwiększono pojemność ładowni, co pozwoliło na przewożenie APC. Dodatkowo wyposażono go w lepsze uzbrojenie.

UD-4J Edytuj

Program modernizacyjny USCM ulepszył wszystkie istniejące maszyny do standardu "H", które następnie oznaczono jako UD-4J.

UD-4L Edytuj

Najnowsza istniejąca wersja statku. Ulepszono czujnik i system kontroli przeciwpożarowej. Wyposażono go również w kompleksowy zestaw defensywny.

Znane statki Edytuj

Oba należały do wyposażenia statku USS Sulaco.

Ciekawostki Edytuj

  • Został zaprojektowany przez Syda Meada, Rona Cobba i Jamesa Camerona. Głównie wzorowano się na statkach z powieści "Żołnierze kosmosu" Roberta A. Heinliena i śmigłowcach Apache AH-64.
  • Zarówno UD-4, jak i jej następca UD-6 biorą swoje potoczne nazwy od rdzennych mieszkańców Ameryki - w przypadku UD-4, Czejenów.
  • W grze Predator: Concrete Jungle, korporacja Borgia Industries wykorzystuje samoloty z napędem VTOL, podobne do desantowców. Jest najprawdopodobniej celowy zabieg, gdyż gra zawiera również odniesienia do franczyzy Obcego.
  • Statki Cheyenne były inspiracją dla podobnych maszyn w filmach i grach. Należą do nich m. in.: D77-TC Pelican z serii Halo, Quantradyne APOD-33 z serii StarCraft oraz maszyn powietrznych SkyNetu z Terminatora.
  • W filmie pełni jedynie funkcję transportowca, ale w innych działach z tego uniwersum zostają pokazane jego pełne możliwości.

Występowanie Edytuj

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.