FANDOM


Obcy - przebudzenie – nowelizacja filmu o tym samym tytule, napisana przez A. C. Crispin i Kathleen O'Malley oraz wydana przez Warner Books.

W 2015 została wydana w formie audiobooka, czytanego przez Williama Hope'a i wydanego przez Audible Studios.

Opis Edytuj

Na rubieżach Układu Słonecznego na pokładzie stacji orbitalnej Auriga wydarzyła się rzecz bez precedensu.

Ripley budzi się. Ostatnim wspomnieniem, jakie tli się w jej umyśle, jest własna śmierć na Fiorinie 361. Ale przecież żyje.

Dręczy ją coraz więcej pytań. Odkrywa, że jej ciało jest silniejsze, a odruchy brutalniejsze niż kiedykolwiek. W końcu staje twarzą w twarz z najstraszliwszym w swoim życiu zagrożeniem i co więcej, stawką w tej grze nie jest życie tylko jej jednej, ale i innych ludzi...

Różnice Edytuj

W nowelizacji umieszczono wiele dodatkowych scen z Edycji specjalnej, jednak nie wzięto pod uwagę wszystkich. Do najważniejszych należą:

  • Osobą zabijającą owada jest Distephano, a nie jedna z bezimiennych postaci.
  • Klon Ripley nie jest tak dokonały jak na filmie. Ma na plecach dwa wystające kręgosłupy, które dr Wren musi chirurgicznie usunąć, zanim kobieta się obudzi. W dodatku ma ona włosy na głowie, podczas gdy w filmie jest łysa.
  • Gediman, na czas operacji, zakłada zaawansowaną maskę pozwalającą na przybliżanie obrazu i dokładną analizę wykonywanych czynności. Do usunięcia Chestburstera wykorzystuje zdalnie sterowane manipulatory, zaś samo stworzenie jest połączone sześcioma pępowinami, a nie tylko jedną. Ta scena była pierwotnie w scenariuszu, lecz zrezygnowano z niej ze względu na ograniczenia budżetowe.
  • Niektóre fragmenty zostały napisane z perspektywy Ripley 8, Sklonowanej Królowej, Lidera (w powieści nazywanego po prostu "Wojownikiem") i Noworodka. Dostarczają one szczegóły opisujące ich myśli i punkty widzenia.
  • We wczesnej fazie rozwoju, świeżo po wyjęciu z inkubatora, Ripley 8 przynajmniej raz zrzuca skórę, jak Ksenomorf.
  • Kobieta zostaje ugryziona przez komara, który wkrótce zdycha przez wypicie żrącej krwi. Tą scenę planowano umieścić w filmie, lecz zrezygnowano z niej ze względu na ograniczenia efektów specjalnych.
  • Dodana scena pokazuje Purvisa przed porwaniem przez załogę Betty. Doszło do tego na Lunie, gdy chciał wsiąść do transportu mającego zawieźć go do nowej pracy na planecie Xarem.
  • Scena, w której Ripley atakuje Wrena, wygląda w powieści nieco inaczej. Mężczyźnie udaje się wydostać z jej uścisku, ale nie odczołguje się na czas. Kobieta łapie go ponownie i dusi między udami. Distephano wbiega do pomieszczenia i mierzy do niej z broni, choć w filmie robi to Calabrese. Ripley puszcza doktora, po czym zostaje ogłuszona.
  • Test obrazkowy przeprowadza dr Matt Kinloch, zamiast dr Williamsona. Zdjęcie kota przypomina Ripley o Jonesie.
  • Distephano ponownie znajduje się w centrum dowodzenie i to on rozmawia z Eglynem przez radio.
  • Wydłużono scenę, w której Purvis i pozostali koloniści są "zapładniani". Miało to na celu pokazanie emocji naukowców USM. Niemal wszyscy są zniesmaczeni i obrzydzeni tym widokiem. Tylko Wren nie okazuje żadnych emocji, zaś Gediman jest zachwycony.
  • Powieść ujawnia, że załoganci Betty byli najemnikami, zanim Vriess został sparaliżowany na planecie zwanej Kawlang.
  • Geidman wspomina wydarzenia z przeszłości. Mówi Ripley, że po jej śmierci na Fiorinie 161 podjęto bezskuteczne próby zlokalizowania domu Ksenomorfów, a LV-426 nie został już ponownie zasiedlony.
  • Purvis cierpi na niedoczynność tarczycy, co powoduje wolniejsze rozwijanie się obcego zarodka. W filmie pozostawiono to bez wyjaśnienia.
  • Wren wraz z żołnierzami atakuje Call wychodzącą z celi Ripley. Mężczyźni rażą ją prądem do nieprzytomności, podczas gdy w filmie tylko ją powstrzymują.
  • Człowiek żywcem zamrożony azotem, okazuje się być dr Brianem Claussem. Zanim wszedł do celi, po drodze znalazł sparaliżowanych żołnierzy, których ksenomorfy potraktowały tak samo jak Gormana i Burke'a w poprzedniej części.
  • W książce nie ma kapsuł ratunkowych. W filmie co najmniej jedna zdołała opuścić statek z dr Williamsonem i kilkoma żołnierzami na pokładzie.
  • Ksenomorf, z którym walczy Vriess, przebija sufit i ląduje na nim, zanim zostaje zastrzelony.
  • Filmowy Johner wydaje się niemal niewzruszony zaistniałą sytuacją. W powieści jest przerażony i niejednokrotnie drży ze strachu.
  • Wren mówi ocalałym, że jego zespół wyhodował dwadzieścia ksenomorfów, podczas gdy w filmie sugeruje, że zostało ich tylko dwanaście (o czym nie mógł przecież dokładnie wiedzieć w tym momencie). Wyjaśnia się również, że sklonowane potwory rozmnażają się i rosną szybciej ze względu na krzyżowanie genetyczne, które miało miejsce podczas ich tworzenia.
  • Przed odnalezieniem Purvisa, ocalali odkrywają laboratorium przekształcone w małe gniazdo. Znajdują się w nim ciała naukowców, podczas gdy w filmie były tam tylko martwi pierwsi nosiciele.
  • Przed przepłynięciem przez zalany fragment statku, Ripley początkowo bada dalszą drogę. Dopiero po jej powrocie wszyscy nurkują.
  • Uciekinierzy nie są w stanie przebić organicznej membrany, którą ksenomorfy rozciągnęły nad wodą w szybie windy. Call próbuje przeciąć ją sztyletem, ale nawet to nie skutkuje. Dopiero Ripley rozrywa przeszkodę dzięki nadludzkim zdolnościom. Przez zbyt długie przebywanie pod wodą, Distephano stracił przytomność, przez co android musi go reanimować.
  • Gdy Call połączy się z Aurigą, Ojciec przyjmuje jej głos na resztę historii.
  • W leżu Królowej, kilka Robotnic pływa w dużym basenie wypełnionym ludzką krwią i podrobami.
  • Zostaje wspomniana Amanda i jej narodziny w domu w obecności męża Ripley – Alexa.
  • Królowa nie podjęła żadnej decyzji o rodzeniu nowego gatunku. Jest to czysta mutacja spowodowana procesem klonowania.
  • Noworodek jest w rzeczywistości niemowlęciem, ale bardzo szybko rośnie. Jego wzrost może się podwoić, a nawet potroić w ciągu jednego dnia. Nawet Ripley zauważa jego szybki rozrost podczas obserwacji z bezpiecznego miejsca. Stworzenie jest znacznie zwinniejsze i zdolne do wspinania po ścianach jak zwykłe ksenomorfy. Posiada także ogon.
  • Zamiast po prostu oderwać przód głowy Królowej, Noworodek całkowicie dekapituje swoją matkę, po czym rozrywa jej zwłoki na strzępy i zjada część z nich. Taka sama scena występuje również w komiksie.
  • Potwór zjada mózg Gedimana. Po śmierci mężczyzny, z jego zwłok wydostaje się Chestburster.
  • Ripley również udziela się psychiczny związek z noworodkiem, zanim wspomnienia o jej córce i Newt spowodują, że raz na zawsze otrząśnie się z ksenomorficznych impulsów i ucieknie. W trakcie ucieczki nerwowo nuci "You Are My Lucky Star" (tą samą piosenkę śpiewa przed wyrzuceniem Obcego z pokładu Narcissusa).
  • 2/3 Ziemi jest zamknięte w gigantycznej stacji kosmicznej na orbicie, która tworzy skorupę wokół planety. Sama Ziemia jest zamieszkana w niewielkim stopniu. Okazuje się, że przebywają na niej ludzie pozbawieni praw obywatelskich, gdyż pozostali zamieszkali w koloniach na innych planetach. Auriga nie rozbija się w Afryce, lecz na australijskim pustkowiu.
  • Podobnie jak Auriga, Betty też ma komputer pokładowy, który rozmawia z załogą. Call musi się z nim połączyć, by przygotować statek do ucieczki. Ten komputer także przyjmuje jej głos.
  • Ucieczka z Aurigi jest znacznie spokojniejsza niż w filmie, a mniejszy statek wydostaje się z doku dopiero gdy większy wszedł już w atmosferę, dzięki czemu udało się uniknąć turbulencji.
  • Distephano rozważa dołączenie na stałe do załogi.
  • Noworodek zjada mózg mężczyzny, zamiast tylko rozerwać mu głowę. Po wszystkim patrzy ze śmiechem na przerażoną Call.
  • Podczas konfrontacji z potworem, Ripley wykorzystuje Call w formie żywej tarczy. Androidka błaga ją by użyła karabinu Distephano, lecz ta nie może się do tego zmusić.
  • Tuz przed śmiercią, miękki, przypominający ludzki język, zmienia się w wewnętrzną szczękę.
  • Podobnie jak w przypadku Królowej, Ripley jest psychicznie związana z Noworodkiem i nie może znieść jego agonalnego krzyku. W kulminacyjnym momencie zaczyna krwawić z uszu. Potwór zostaje wyssany do stratosfery, a nie do próżni, gdyż w nowelizacji, Betty znajduje się w ziemskiej atmosferze.

Audiobook Edytuj

W 2015 roku Audible Studios wyprodukowało nieskrócony audiobook, czytany przez aktora Williama Hope'a (odtwórcę roli porucznika Gormana w filmie Obcy - decydujące starcie). Nagranie trwa 9 godzin i 54 minuty. Ukazał się dokładnie 10 grudnia 2015 roku obok podobnych audiobooków.

Ciekawostki Edytuj

  • To jedyna część kwadrologii Obcego, która nie została napisana przez Alana Fostera. Autor został poproszony o znowelizowanie tej odsłony, ale odrzucił propozycję ze względu na negatywne doświadczenie związane z Obcym 3, który znacząco ucierpiał z powodu znacznej ingerencji w planowaną treść.
  • Powieść ta jest jedną z niewielu historii franczyzowych Obcego, gdzie niektóre wydarzenia opisano z perspektywy Ksenomorfów. Inne przykłady to komiks Do Aliens Dream?, powieści Alien: Sea of Sorrows i Alien: Prototype oraz opowiadanie Dangerous Prey.
  • Mimo, że powieść przypisuje się wyłącznie A.C. Crispin na okładce, to pierwsze wydanie dodatkowo przypisuje się Kathleen O'Malley jako współautorce na stronie tytułowej. Mimo że zaangażowanie O'Malley zostało potwierdzone na stronie internetowej Crispin, jej uznanie zostało później usunięte z reedycji Titan Books.

Zobacz także Edytuj

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.